Kendimle ve hayatımla ilgili bazı değişiklikler yapmamın gerektiğini uzun zamandır hissediyordum fakat yap bozun parçalarını birleştirebilmem için bir başka ele de ihtiyacım vardı. Gençlerle El Ele Projesi sayesinde Fatma Hanım ile tanışma fırsatı buldum ve Fatma Hanım o ‘el’ oldu.
İlk görüşmemizde ona İstanbul’u pek sevmediğimi, en büyük hayalimin İstanbul’dan çok uzak bir yerlere taşınmak olduğunu söyledim. Bunun üzerine İstanbul’un eksilerinden ziyade bazı önemli artılarından bahsettik ve bir sonraki görüşmemiz için Fatma Hanım’ın yanına giderken sık sık önünden geçtiğimiz Haliç’in ne denli güzel olduğunu ilk kez fark ettim.
Bana ilk katkısı öncelikle elimizdekilerin kıymetini, güzelliğini görebilmek oldu. Daha sonraki görüşmelerimizde de özünde ‘ben’ olan başka başka konulardan söz ettik. Her görüşmenin sonunda kendimi biraz daha tanıyarak yeni bir arkadaş edinir gibi mutlu ve heyecanlı ayrıldım Fatma Hanım’ın yanından.
Çalışmalarımızın sonunda edindiğim bilgilerle sadece kendimi tanımakla kalmadım. Zaman faktörünü gözümde devleştirerek kaçtığım önemli şeylerin aslında zaman kaybı olmadığını, aksine onlardan uzaklaştıkça bir şeyleri kaybettiğimi gördüm.
Sonuç olarak Fatma Hanım hep olmak istediğim kişi olmama yardım etti.
Sayesinde hayatıma yeni bir insan olarak, yeniden başladım.
G. M. – Yıldız Teknik Üniversitesi