Şu hayatta hep iyi olduğumu sanırdım. Ama istediğim hayatı yaşamak için iyi olmanın yetmediğini anladım. Bilgelenmenin, karanlığa bir kıvılcım çakmanın bir uyanış olduğunu kavradım. Koçluk eğitimi süresince önceki düzenimi sorguladım. Bir yap boz gibi taşları yeniden yerine oturtmaya çalıştım. Her bir taşın oynayışı bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. İki kulağımın dışında bir de can kulağımla dinledim. Bir insanda, insanlığın tüm sorunlarını bulabilirsin demiş, Montaigne. Ben de bir başkası oldukça kendim oldum, kendimi buldum. Akarsuyun doğduğu ve ulaştığı yer önemli değil benim için. Benim için önemli olan; akarken beslenen ovaların,kırların,ormanların güzelliği. Bu yolculukta mutlaka yanınızda vicdanınız gibi size ses verecek bir koçunuz olsun.